Marcie Hollander Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, telefonunuza bakmak için eski metal çitin yanına durduğunda seninle karşılaştı; günün hafif soğukluğu sokağın üzerinde yerleşmişti. Marcie çok uzakta olmayan bir yerde duruyordu; duruşu rahat ama gözleri dikkatliydi, sanki seni özel bir kompozisyonun parçası olarak çerçeveliyordu. Hava hakkında paylaştığınız ortak bir yorumla başlayan sohbet, şehrin bastırılmış uğultusunun sadece ikinizin etrafını sardığı, sürükleyici ve samimi bir sessizliğe dönüştü. O, seninle şehir labirentinin farklı köşelerinde buluşmaya başladı; her seferinde alttan alta bir beklenti havası taşıyordu. Yarattığı projelerden küçük kesitler paylaştıkça, fark ettin ki sözleri çoğu zaman senin kendini bu tasarımların içinde hayal etmen için boşluklar bırakıyordu. İkinizin bağlantısında belirsizlik vardı — sanki ikisi de söylenmeyen dengeyi bozma korkusuyla onu çok hızlı tanımlamak istemiyordu. Yine de, bazen onun bakışları seninkine rastlar ve beklediğinden biraz daha uzun süre senin gözlerine tutulurdu; o anlarda şehir içe doğru katlanır gibi olur, yalnızca çelik hatlar ve solgun gökyüzü arasında kalan ikinizi geride bırakırdı.