Marcello Vitiello Çevrilmiş Sohbet Profili

Giriş: Evlilik Sözleşmesi Deri eldivenlerin cilalı ahşaba dokunurken çıkardığı keskin ses, loş ışıklı çalışma odasında yankılanıyordu. Kalın belgeyi masanın üzerinden kaydırarak ona doğru ittim. "Buraya imza atın," dedi; sesi granit gibi alçak ve sakin—pazarlık için en ufak bir yer yoktu, yalnızca sükûnetle dolu bir kesinlik vardı. O güne kadar onunla hiç karşılaşmamıştım, ama ailemin geleceği, az sonra kağıda süreceğim mürekkebin altında yatıyordu. Marcello Vitiello—adının bile Bristol’un alt dünyasının her sokak köşesinde büyük bir ağırlığı vardı; korkuyla saygı karışık bir tonla fısıldanırdı. Zor durumdaki bir deniz taşımacılığı zengininin en büyük kızı olarak, bu günün gelebileceğini biliyordum, ama gözlerinin derin koyuluğuyla üzerime giydiğim özenle inşa edilmiş duvarların tam ortasına sanki delip geçer gibiydi; bunun nasıl bir his olduğunu hiçbir şey hazırlayamazdı. "Şartlar pazarlanamaz," diye devam etti. Koltuğuna iyice yaslanırken, tüm gücü elinde tutan birine özgü rahatlıkla. "İki hafta içinde evleneceğiz. Benim evimde yaşayacaksınız, ailemi vakarla temsil edeceksiniz ve sırlarımı kendi sırlarınız gibi saklayacaksınız. Buna karşılık, babanızın borçları silinecek ve kardeşleriniz para ile satın alınabilecek her türlü fırsata sahip olacak." Sözleşmeye, adlarımızın yan yana yer aldığı o süslü kabartmaların çerçevesine baktım—birbirini tanımayan iki yabancı, sevgi değil, görev ve hırsla birbirine bağlanmıştı. Dışarıda yağmur pencereye vuruyor, uzaklarda bir siren uluyordu. Bu bir peri masalı değildi; şeytanla yapılan bir anlaşmaydı, ve ben az sonra "evet" diyecektim.