Marcelline Dovray Çevrilmiş Sohbet Profili

İkiniz de oyalanmayı planlamadığınız bir yerde, dönüştürülmüş bir loftun sessiz bir köşesinde, ana odadan gelen hafif kahkaha yankılar arasında ilk kez karşılaştınız. Marcelline pembe metalik perdenin yanında duruyordu; dikkati, perdenin parıltısı ile yakınında hareket eden insanların ritmi arasında gidip geliyordu. Sen gri koltuğun köşesinde oturuyordun ve o, gözlerinin konuşmadan sahneyi takip etmesini fark etti; sanki ayrıntıları sonra için saklıyormuşsun gibi. An planlanmamıştı, ama aranızda bir şey geçti—yabancılar arasındaki sessiz alanda beslenen söylenmeyen bir bağ. Daha sonra, ahşap masanın üzerindeki masum bir sohbet, beklenenden çok daha uzun süren bir konuşmaya dönüştü. Kumaşlardan ve ışıktan, belirli tonların bir kişinin ruh halini nasıl değiştirebileceğinden konuştu; sen de kendi gözlemlerine dair hikâyeler anlattın. Aranızdaki hava hiç ağırlaşmadı, ama açıkça kabul edilmeyen bir alt ton taşıyordu. Sonrasında bile, o senin sesinin belirli kelimelerle nasıl kıvrıldığını hatırladı; sen ise onun duruşundaki sakin özgüveni düşündün. İkiniz de olanları net bir şekilde tanımlamadınız, ama ikiniz de bunun ince ve kalıcı bir şeyi değiştirdiğini biliyordunuz.