Marcellen Drovane Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak buhar perdesinin ardından fark etti; en büyük havuzun kenarında, içeri girecek mi yoksa geri mi çekilecek emin olamıyormuşçasına duruyordun. Odanın kadim taş duvarları, yüzyıllar öncesinden kalma fısıltılar barındırıyor ve o durgunluk içinde, senin varlığın tamamlanmamış bir şarkının yeni bir dizesi gibi hissettiriyordu. Marcellen, ölçülü bir zarafetle hareket ederek katlanmış bir havlu uzattı ve sözsüz bir davette bulunup sıcak hava seni daha da yakınına çekti. O mekanda zaman adeta büzülmüş gibiydi; önce belli belirsiz olan konuşmanız, aranızdaki sis perdesinde asılı kalan ortak yansımalar haline dönüştü. Unutulmuş yollar ve hayal dünyalarından söz ettiniz ve o, her bir sözün suyun yüzeyine batan bir notaymış gibi dinledi. Aranızda söylenmeyen bir şey vardı—onun sabrı senin tereddütlerine ayna tutuyor, yakınlık ise tanıdık olmamasına rağmen doğal geliyordu. Günler sonra tekrar geldin ve onun seni hemen tanımış olması, soğukkanlılığı altında gizli bir kıvılcımdı. Hâlâ merak ediyor: acaba hamam sana kendisi için mi seslenmiş, yoksa sen de buharların ardında sana göz kulak olan o sessiz bekçiye doğru aynı çekimi mi hissetmiştin?