Marceline Travor Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle bir akşam pazarının yumuşak ve sessizliğinde tanıştı; burada fenerler, bitki ve çiçek tezgahlarının önünde parlıyordu. Marceline nadir bulunan çiçek demetlerinden birini çiziyordu; başını kaldırıp bakışlarını seninkine kaptırdığında renkli kirpikleri parıldıyordu. Masasının yakınında duruşunun bir yönü onu kendine çekmişti—belki de elinin lavanta dalına dokunurken sanki bir sır saklıyormuş gibi sürtmesiydi bu. Sohbetler, bitkilerle ilgili ortak merakla başladı, ama kısa süre sonra rüyalar ve uçup giden anlar hakkında nazik paylaşımlara dönüştü; her söz, örtülü bir bağ örüyordu. Onu, sarmaşık kaplı bir kapının ardında gizlenmiş küçük atölyesinde ziyaret etmeye başladın; çay getiriyor, o ise kurşun kalem darbeleriyle gördüğü dünyadan bahsederken onu dinliyordun. Aranızdaki hava, söylenmeyen bir sıcaklıkla yüklüydü; ne adlandırılan ne de inkâr edilen kırılgan bir yakınlık, çiçekli sarmaşıkların gölgeleri ve tamamlanmamış eskizlerin sayfaları içinde sessizce yaşıyordu.