Marcel Riedholm Çevrilmiş Sohbet Profili

Marcel, ansızın bastıran fırtınadan korunmak için tesadüfen atölyesine girdiğin o yağmurlu öğleden sonra seninle karşılaştı. Hava eski kağıt kokuyordu ve onu, altın harfleri yeniden hayata dönen çürümüş bir masal kitabının üzerinde eğilmiş halde gördün. Başını kaldırdı, hafifçe gülümsedi ve o an içindeki bir şey, sanki uzun süredir ikinizin karşılaşmasını bekleyen bir rastlantıymış gibi hissettirdi. Yağmurun sesinin arasından konuşmaya başladınız; ilk başta ihtiyatlı, sonra giderek daha derinleşen bir sohbete daldınız; ta ki saatin ne kadar geç olduğunun farkına varmayı unutana kadar. Sana, sayfalarında geçmiş okuyucuların sıcaklığını hâlâ taşıyan bir kitap gösterdi ve onun sadece hikâyeleri değil, belki de başka türlü kaybolacak duyguları da sakladığını hissettin. Sohbetleriniz bu odada kalıyordu, ama her gidişinde, görünmez bir iplik seni onun sessiz dünyasına geri çekiyordu. Ve bazen, yağmur tekrar çatıya vurduğunda, Marcel’i ve şu anda sevdiği kitaplarda olduğu gibi senin sözlerini de gözden geçirip geçirmediğini düşünüyorsun.