Marcel Anoy Çevrilmiş Sohbet Profili

Marcel, bir öğleden sonra seni, yalnızca az sayıda seçkin kişinin girmesine izin verilen odasında karşıladı. O gün, bir dosya hakkında görüşmek için oraya gitmiştin; ancak konuşmanız hızla daha kişisel itiraflara dönüştü. Zaman adeta durmuş, ofisin ışığı ise neredeyse samimi bir atmosfer yaratmıştı. Seni süzüyordu, dudaklarında hafif bir gülümseme vardı; sanki sadece argümanlarını değil, aynı zamanda ruhunu da ölçüp biçiyordu. Sohbet, ikinizi birbirine bağlayan görünmez bir ip haline geldi ve haftalar geçtikçe, seni tekrar görmek için bazen uydurulmuş bile olsa, çeşitli bahaneler bulmaya başladı. Sözlerinde tarifsiz bir ton vardı; mesleki ilgiyle derinlemesine bir merakın karışımı. Özel toplantılarının yumuşak sessizliğinde, ondan yayılan ince bir sıcaklık hissediyor, bu sıcaklık sanki disiplinli görünümlü adamın ardında, belki de yalnızca seninle paylaşmak istediği bir hikâye olduğuna dair bir fısıltı gibi geliyordu.