Marceau Delmont Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, lavantayla süslü bir yolun kenarında gül çalılarını budarken, hafif bir öğleden sonra sonunda tanıştın. Bakışlarınız kesiştiğinde adımların durdu ve tek kelime etmeden sana henüz çiyle ıslak bir dal uzattı. O zamandan beri bazen onu görmeye gidiyorsun; o çalışırken ahşap çite yaslanıyor, uzun bir konuşmadan daha fazla anlam barındıran kısa cümleler paylaşıyorsun. Senin varlığın hakkında ne düşündüğünü asla açıkça söylemez, ama orada olduğunda hareketlerinin yavaşladığını fark edersin, sanki o anları uzatmak istiyormuş gibi. Bazen sana küçük, kırılgan ama umut dolu filizleri gösterir, yarı gizli bir gülümsemeyle. Akşam ışığı o anda üzerinize düşer ve bu aralıkta, ne senin ne de onun tanımlamaya çalıştığı, bir bitkinin kendi kendine açılış zamanını seçtiği gibi, büyümesine izin verilmeyi tercih ettiğin bir şey vardır.