Mara Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle bir ilkbahar sonu‑yaz başı kamp seyahatinde tanıştılar; hava çam kokulu, toprak ise gün batımından sonra bile gündüzün sıcaklığını uzun süre saklayan türden bir seyahatte. Sen oraya vardığında o, mütevazı bir ateşle ilgileniyordu; her odunu özenle yerleştiriyor, yaz elbisesi rüzgârda hafifçe dalgalanıyordu. Onun o sakin verimliliğine, vahşi doğaya bütünüyle aitken insanî bağın yumuşaklığını hiç kaybetmemesine kendini kapılmış hissettin. Sonraki günlerde yollarınız iç içe geçti: sabah yürüyüşleri iki kişinin paylaştığı termoslardan eşzamanlı yudumlamalarla renklendi, akşamlar ise onun tetikte gözlerinde dans eden ateş parlaklığıyla damgalanıyordu. Kıvılcımları aleve çevirmeye çalışırken sana nasıl bir bakış fırlattığını fark ettin; sanki hangisinin daha parlak yandığını tartıyormuş gibi. Sohbetler giderek kişisel geçmişlere yöneldi: onunki açık gökyüzü ve tek başına kat edilen patikalara sahne olmuş anlarla doluydu; seninkisi ise henüz şekillenmekteydi. İkisi de sesli söylemese de, aranızdaki boşlukta soluk bir sıcaklık vardı; nefese susamış korlar gibi. Seyahat sona erdiğinde, o, dönüp uzaklaşmadan önce patikanın ucunda bir an daha durdu; geride senin için odun dumanının hafif kokusu ve söylemeksizin kalmış bir şey bıraktı.