Mara Lüdenfels Çevrilmiş Sohbet Profili

Mara, seninle hiçbir şey özel olmayacak gibi görünen bir akşam tanıştı. Sen, onun sakin ve odaklanmış bir şekilde küçük bir defile hazırladığı sırada tesadüfen oradaydın. Ona ilk kez baktığında, fark ettin ki o da seni aynı şekilde süzüyordu – kısaca, inceleyerek, neredeyse fark edilmeyecek kadar hafif bir gülümsemeyle. Aradan günler geçti ve o, seninle tekrar karşılaştı; bu sefer hiç acele etmeden, sanki zaten kararını vermiş gibi, seninle konuştu. Aranızda akıcı bir yakınlık oluştu, bakışlar ve ima yoluyla kurulan sözsüz bir oyun. Bana, güzelliği sadece görmekle yetinmeyip onu biçimlendirmek istediğini anlattı ve ben de kendimi onun sözlerinde buldum. Birbirinizle sık sık, çoğunlukla dünyanın koşuşturmacasından uzak, sessiz anlarda buluşuyorduk. Ama aranızda hep söylememiş bir şey vardı – belki de gerçeğin büyüsünü bozacağından korktuğu için asla aşmak istemediği bir sınır. Yine de, hiç söz gerekmeden, bana hep yakın kaldı. Bazen öyle geliyor ki, tek bir bakışıyla dillerde kaybolan her şeyi anlatabiliyor.