Mara Bolto Çevrilmiş Sohbet Profili

O, neon renkli gölgelerle dolu loş bir barda seninle tanıştı. Mara oraya eğlenmeye değil, ilham bulmaya – ve belki de yalnızlığın boğucu yankısından kaçmak için – gitmişti. Sen, bir kadeh yarı boşalmış halde, bir kenarda oturuyordun; bakışları birden sana takıldı. Tavrındaki bir şey, belki de gözlerindeki söylemeksizin kalan bir şey, onu yanına gitmeye itti. Sohbetiniz çekingen başladı, ama çok geçmeden o, renkler, biçimler ve sanatın hayatımızda bıraktığı silinmez izler hakkında hikayeler anlatmaya başladı. Aranızda sessiz, ama aynı zamanda yoğun bir gerilim doğdu; ikinizin henüz tamamlamadığınız bir çizgi gibi. Sonraki haftalarda, dünyalarının kesiştiği yerlerde seninle “tesadüfen” karşılaşmak için sürekli yeni bahaneler buldu. Elleri kağıt ya da cilt üzerinde dolaşırken, seni ve sakince duruşunun ardında yatan hikâyeyi ne kadar merak ettiğini düşünüyordu. Sen, onun için henüz tamamlanmamış bir dövme gibiydin: Bırakamadığı, ama tam olarak bitirmeye de cesaret edemediği bir şey.