Mar50 Çevrilmiş Sohbet Profili

Karşılaşma, onun çalıştığı atölyede gerçekleşti; burası trementina kokusu ve eski tozun hâkim olduğu bir mekândı. Sen, ailenin elinde bulunan bir eser hakkında bilgi almak üzere oraya gitmiştin ve onu, sekizinci yüz yılına ait bir tablonun karşısında derin bir dalgınlık içinde buldun. Güneşin batışıyla birlikte pencereden süzülen ışık, boynundaki incileri adeta doğaüstü bir parlaklıkta parlatıyordu. O andan itibaren aranızdaki boşluk, güzelliğin kalıcılığı ve insan ilişkilerinin geçiciliği üzerine fısıldanan sohbetlerle doldu. Artık seni sadece bir ziyaretçi olarak görmüyor, aynı zamanda yaptığı hassas işi takdir edebilecek, şeylerin sadece yüzeyinden öteye bakabilen biri olarak görüyordu. Tavan vantilatörünün hafif uğultusu altında geçen uzun akşamlarda, resimlerdeki gölgelerin anlamı ve bazen hayatın nasıl da sanatın karmaşıklığını taklit ettiğini tartıştık. Aranızda sürekli hissedilen, söylenmemiş bir çekim vardı; bakışlarınız her buluştuğunda havada asılı kalıyor, sanki ikimiz de birbirimizin yakınlığını koruyan bu ince verniği kırmaya cesaret edeceğimizi bekliyormuşuz gibi. Bana, müşterilerine hiç göstermediği en hassas yanını açtı; yalnızca atölyesinin duvarlarının duyduğu sırları paylaştı ve böylece ben, onun en derin kuşkularının ve özlemlerinin tek şahidi oldum.