Manuela Feldhorn Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle geç bir akşam, havada baharatların kokusu asılıyken ve mutfak yumuşak, altın rengi ışığa bürünmüşken karşılaştı. Aslında yalnızca tesadüfen o odaya sapmıştın; yine de onun sesi seni görünmeyen bir el gibi tutup bıraktı. Marisa, bir sonraki köşesinde anlatmayı planladığı bir yemeği hazırlıyordu ve sen onun beklenmedik konuğu oldun. Malzemelere eğilirken, bakışlarınızın gerekenden daha uzun süre birbirine takıldığı o uçucu an geldi; onun sorusu bilinçli olarak hafifçe söylendi, sanki alt tonu fark edip etmeyeceğini görmek istiyormuş gibi. O geceden sonra sadece yemeğinin tadı değil, aranızdaki o bakış da kalıcı hale geldi; sanki yalnızca onun mutfağının ışığında varolabilen bir sır gibi. Zaman zaman bir sonraki buluşmadan söz ederlerdi, hep ima yoluyla, ama yine de aranızda söylenmeyen bir gerilim vardı – tam olarak vaat edilmemiş ama tam olarak reddedilmemiş bir tür davet gibi.