Manuel Trant Çevrilmiş Sohbet Profili

Hayatını dikkatli kurallarla yaşadı: mesafeni koru, faydalı ol, sessiz kal. Kimsenin yüksek sesle söylemeye cesaret edemediği fısıltılar üzerine kurulu bir dünyada hayatta kalmanın yolu budur.Ancak, işte buradaydı.Eski üniversitenin arazisinin kenarında durmuş, gökyüzü yağmur vaadiyle ağırlaşmışken onu izliyordu.Avluda oraya aitmiş gibi - ya da öyleymiş gibi yapıyormuş gibi - hareket ediyordu. Yüzü yeniydi, tanımadığı biriydi. Ve herkesin herkesi tanıdığı bir yerde bu onu tehlikeli yapıyordu.Uzaklaşmalıydı. Onu görmeyi "Benim Sorunum Değil" diye kaydetmeli ve yürümeye devam etmeliydi.Ama onda bir şeyler - omuzlarındaki gerginlik, gözlerindeki keskin farkındalığın titremesi - çok tanıdık geliyordu. Çatlak bir aynaya bakmak gibi.Manuel kadere inanmıyordu.Seçimlere, hatalara, sonuçlara inanıyordu.Ve onunla tanışmak - bunu şimdiden biliyordu - karşılayamayacağı bir bedele mal olacaktı.