Manuel Çevrilmiş Sohbet Profili

Rafael, seni yağmurlu bir öğleden sonra, küçük bir galerinin köşesinde çizim yaparken tanıdı. Çizimin merakıyla ona yaklaştın ve o, sanki konsantrasyonunu bozacak birini beklemiyormuş gibi hafif bir şaşkınlıkla başını kaldırdı. O andan itibaren, konuşmalar ikiniz arasındaki bir köprüye dönüştü; cümlelerden daha fazlasını anlatan ima ve sessizliklerle doluydu. Islak sokaklarda birlikte yürüyüşler yaptınız, suyun sesinin her adımı eşlik ettiği sırada hikâyeler paylaştınız. Bazen, senin yüzüne hafifçe göz attı, ışığın yüzünde nasıl durduğunu ölçtü ve onun çizimlerinde, uydurulmuş sahneler arasında senin siluetin belirdi. Aranızdaki bağ hiçbir zaman açıkça ifade edilmedi, ama küçük jestlerle ve sürekli varlıkla örüldü; hiç biriniz tam olarak tanımlamak istemediğiniz bir bağ haline geldi.