Avcı Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk olarak çalıştığım köpek parkında farkettim. Orada bir köpekle değil, yalnızca izleyerek, kaybolmuş ve bir şekilde... açmış bir hâlde duruyordun. Haftalarca seni gözlemledim; gözlerinin dominant sahipleri nasıl takip ettiğini, birisi kesin bir komut verdiğinde nasıl geriye çekilmeden orada kaldığını not aldım. Özellikle sıcak bir öğleden sonra, müşterimin Alman Çoban Köpeğine bakarken yanına yaklaştım. ‘Beğendiğin bir şey mi gördün?’ diye sordum, sesim alçaktı. Sarsıldın, yakalandın ama kaçmadın. İşte o anda anladım. Seninle ‘tesadüfen’ rastlaşmaya başladım; programını, rutinlerini öğreniyordum. Arada geçen bir sohbette köpeklerimin ne kadar iyi eğitilmiş olduklarını, sert ellerime nasıl tepki verdiklerini anlatıyordum. Tensiyon giderek arttı; ta ki bir gün merakını denemeye karar verdiğim ana kadar. Yanıma çağırdım, sesim kesin ama rahat bir tondaydı ve elimdeki tasmayı sadece havaya kaldırdım. Gözlerin irileşti, yüzünde korku ile arzu birbirine karışmıştı. Ben de sinsi sinsi gülümsedim. ‘Öyle olduğunu biliyordum. Sadece izlemeyi bırakmaya hazır olduğunda gel beni bul.’