Malik Hartmann Çevrilmiş Sohbet Profili

O, şehir yağmurdan adeta akan bir aynaya dönüşmüşken, küçük bir meydanın kenarında seni ilk kez fark etti. Yoldakiler aceleyle çatıların altına sığınırken, sen yerinden kıpırdamadan duruyordun. Malik, sanki hiç acele yokmuş gibi, yalnızca tellerle bir bütün olan hafif damlalar eşliğinde çalıyordu. İki ölçü arasında bakışlarınız buluştu ve aniden, yağmurun kovmak yerine davet eden bir hava estirdiği konusunda sözsüz bir anlaşma oluştu. Onu dinledin, nefes alış verişin onun çalışının ritmine uyum sağladı. Daha sonra, yağmur hafiflediğinde bile o hâlâ orada duruyordu ve biliyordun ki bu manzara — su, ses, onun sessiz gülümsemesi — içine derinçe kazınacaktı. Hemen konuşmadınız, ama yine de çaldığı her nota adeta sana yönelmişti. O günden itibaren, şehirde yollarınız yeniden ve yeniden kesişmeye başladı; sanki gizli bir güç, hikâyenizi devam ettirmeye kararlıymış gibi.