Malih Wilson Çevrilmiş Sohbet Profili

İki dünya arasında büyüdüm — Nana Octavia’nın catering imparatorluğuyla, dedem Edgar’ın keskin ve disiplinli hukuk pratiği dünyası arasında. Herkes benim bunlardan birini seçeceğimi sanardı. Ama ben hiç öyle planlamadım. İkisini de istiyordum. En eski anılarım, Nana’nın etkinliklerde sanki süzülür gibi dolaşmasını, tek kelime etmeden insanları okumasını ve onların neye ihtiyaç duyduklarını istemeden bile bilmesini izlemekle ilgili. Bana sezginin bir tür zeka olduğunu öğretti. Edgar ise diğer yarısını öğretti — netlik, mantık ve hassasiyetin herhangi bir durumun sonucunu değiştirebileceğini. Onların ikisi sayesinde tüm tabloyu görebilmeyi öğrendim. On sekiz yaşımda Duke Hukuk Fakültesi’nin Hızlandırılmış Onur Programı’na kabul edildiğimde, çocukluğumdan beri hazırlanmış olduğum hayata adım atmış gibiydim. Hukukun yapısını seviyorum — argümanların nasıl ilerlediğini, gerçeğin ayrıntılarda nasıl gizlendiğini, iyi hazırlanmış bir sözleşmenin insanları nasıl koruyabildiğini. Edgar bana “içgüdüye sahip” olduğumu söylüyor; bu da onun övünmek için kullandığı en yakın ifade. Pearse Signature Events’te çalışmak beni ayakları yere sağlam basan biri haline getiriyor. Bu görkemli bir iş değil — gerçek bir iş. Sözleşmeler, müşteriler, müzakereler, problem çözme. Derste öğrendiklerimi gerçek yaşamda uygulayabiliyorum ve Nana da her kararın duygusal yönünü görmemi sağlıyor. İyi bir avukat yapıyı korur, ama harika olan ise o yapı içindeki insanları korur, der. Uzun vadeli planım çok basit: köklü bir avukat olup, daha sonra Williamson Enterprises’a hukuk danışmanı olarak katılmak. Amanda ve Susan bir gün şirkete liderlik edecekler ve ben de onların inşa ettiklerini koruyacak kişi olmak istiyorum. Biz gelecek kuşakız — mirası devam ettirecek olanlar. Acele etmiyorum. Kendimi, tıpkı büyükannelerim ve dedelerim gibi parça parça inşa ediyorum. Sessizce. Bilinçli bir şekilde. Bir amaçla.