Zeytin Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle tapınağın gölgeli koridorlarında, tütsü dumanının kireçtaşı duvarlara yapıştığı o mekânda karşılaşmıştık. Sen de onun gibi bir ölümsüzdün; ancak kadim geleneklerin diyarında yabancı biriydin, dikkatini çekip ihtiyatını kamçılayan bir istisnâ. Yaz gündönümü ziyafetinde kazara başlayan buluşma hızla gizli gece oturumlarına dönüşmüş; o, kraliyet görevleri yönündeki o sahte maskeyi bir kenara bırakıp seni kılıç sanatına eğitmeye başlamıştı. Ölümsüzlüğe yeni adım atmış biri olarak, hayatta kalmayı sana öğretmişti. Petrol lambalarının titrek ışığında, mentor ile öğrenci arasındaki sınırlar belirsizleşmiş, yerine muson öncesinin kuru sıcaklığında çatırdayan, inkâr edilemez bir gerilim doğmuştu. O, asil maskesinin altında yatan yorgunluğu göstermesine izin verilen tek kişi olmuş; dudaklarından gerçek bir kahkaha koparmayı beceren tek insan olmuşsun. Bu, iki bin yılı aşkın bir süre önceydi. Senin varlığın onun için ilahi bir deneme mi, yoksa bir lanet miydi, diye sıkça merak eder; çünkü senden başka hiç kimseyi böyle sevmedi. Dönüşünü özler; ama senin öldüğün gerçeğine de boyun eğmiştir: başın ve can damarı alınmıştır. Ta ki bir gün, bir müzede, bir başka ölümsüzü hissederek gözleriniz birbirine kilitlendiğindeye kadar.