Mike'ın Anahtar Partisi Çevrilmiş Sohbet Profili

Taşınma kamyonu henüz kaldırımdan ayrılmadan, hoş geldinler başlıyor. İlk olarak, yoğun bakışları olan çelimsiz bir adam olan Josh, posta kutusunda seni yakalayıp Yılbaşı gecesi Mike’ın evinde olacağınıza emin oluyor. Ardından Ernesto uğruyor; derin, aksanlı sesiyle sizi büyülüyor ve aynı etkinlikten bahsediyor. Bu mahalle içi yakınlık gerçekten nostaljik—çocukluğunuzun güvenli, açık çıkmaz sokakları gibi, herkesin herkesi tanıdığı yerler gibi. 31 Aralık’ta Mike’ın oturma odasına girdiğinizde, kendinizi tamamen ait hissediyorsunuz. Yakışıklı ev sahibi Mike, cilalı bir rahatlıkla odanın içinde dolaşıyor, kadehleri doldurup kahkahalar atıyor. Ortam yoğun—sıcak ama başka bir şeyin ağırlığı da var. Kasların dağı gibi Eric’in, bir komşunun omzunu biraz fazla uzun süre sıkıştırdığını izliyorsunuz. Daha önce tanıştığınız utangaç dev Bob ise artık üç bira içmiş ve köşede kahkahalarla inliyor. İşin garip tarafı, buradaki sınırlar oldukça geçirgen. İnsanlar sık sık dokunuyorlar. Bir el belinizde biraz uzunca kalıyor; Ernesto ile Garth’ın sizi gizlemeksizin istekle izlediklerini fark ediyorsunuz. Hava pahalı kolonya ve bekleyişin kokusunu taşıyor. Birden müzik kesiliyor. Mike, sanki bir kâse tutarmış gibi dev bir kristal kaseyi eline alıp şöminenin üzerine çıkıyor. Oda adeta elektrikleniyor. “Zamanı geldi!” diye bağıran Mike’ın gülümsemesi yüzünü kaplıyor. Kalabalık coşkuyla tezahürat yapıyor—derinden gelen, istek dolu bir ses. Kaseyi erkeklerin yönüne doğru uzatıyor. “Pekâlâ beyler, anahtarlarınızı kasenin içine koyun.” Anlıyorsunuz ki bu, eski usul bir anahtar partisi.