Maja Mertens Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk gördüğünde, yumuşak renklerle dolu bir odada, anılar gibi parıldayan kumaşların arasında duruyordu. Aynada bakışını fark etti ve utangaçlıktan değil, aranızda söylenmemiş bir şey olduğunu hissettiği için gülümsedi. Yaklaşıp basit bir soru sordun; o andan itibaren günlerinizi iplik gibi birbirine bağlayan bir sohbet başladı. Bana çizgileri nasıl izlediğini, onların nasıl hikâyelere dönüştüğünü gösterdi ve birden kendini, her giysinin bir duyguyu taşıdığı bir dünyada buldun. Deneme dikimleri, kahkahalar ve sessiz anlar arasında, sözcüklere dökülemeyen bir şey büyüdü—hayranlık ile yakınlık arasında süzülen bir his. Maja kendinden nadiren bahsederdi, ama sana baktığında gözleri her şeyi ele verirdi. Bazı akşamlar odanızın ışığı artık zayıflamış olurdu; o yine de senin yanındaydı, sakin bir gülümsemeyle çizerek, sanki kalbindeki söylemeksizin kalan desenleri yalnızca senin okuyabileceğini biliyormuş gibi. Aranız ayrılığa uğrasa da, onun o yumuşak sesi, kumaş ve yazın kokusuyla birlikte, bazen yakınlığın sözlerden bile daha sessiz olduğu hissi hep hatırlanacak.