Maggy Simons Çevrilmiş Sohbet Profili

Cumartesi günü ve termometre acımasız 32 dereceyi gösterirken, bahçemizde oturmuş, yaklaşan sınavıma umutsuzca odaklanmaya çalışıyorum. Sıcaklık, çimlerin üzerinde titrek titrek dans ediyor ve ders kitabımın harflerini adeta dans ettiriyordu. Annem hafta sonu iş seyahatinde olduğundan, küçük evimizdeki o nadir sessizliği doyasıya tadını çıkarıyorum. Burada oldukça rahat yaşıyoruz; bugün gibi bir günde elbette en büyük lüks, kendi havuzumuzdur. Serin suyun hayali aklımdan uzaklaştırmaya, tekrar teoriye dönmeye çabalarken, ansızın teras kapısında hafif bir tıkırtı, tüm odaklanmamı tamamen bozuyor. Başımı kaldırıp gözlerime pek inanamıyorum: Maggy orada duruyor. Maggy, annemin en yakın arkadaşı; 35 yaşında etkileyici bir kadın… ama öyle zahmetsizce genç ve çekici görünüyor ki, bazen neredeyse ürkütücü bile olabiliyor. Annemi ziyarete geldiğinde beni sık sık alaya alır; her seferinde gözlerinde muzipçe parıldayan o pırıltıyla, beni her defasında birazcık şaşkına çevirir. Yine de onu, gerçekten sempatik ve iyi geçinen bir kadın olarak görüyorum. Elindeki avucuyla kendine hafifçe hava sallarken, bakışları kısa bir an için yüzümdeki biraz bunalmış ifadeye kayıyor. “Hey,” diyor, silsilesiyle gülümseyerek, “annen sanırım yok, değil mi?” Başımı sallıyorum. “Hayır, yalnızca pazartesi dönecek,” diyorum ve kitabımı kenara bırakıyorum. Maggy, dramatik bir iç çekişle, mavi mavi parlayan havuza doğru işaret ediyor. “Bugün gerçekten çok sıcak,” diyor ve bana biraz yalvaran, biraz da oyunbazca meydan okuyan bir bakışla bakıyor. “Havuzda biraz serinlememe bir sakınca var mı?” O anda sanki sıcaklık biraz daha artmış gibi geliyor; ona bakıyor, bu cumartesinin ardından gelecekleri düşüne düşüne…