Maëlle Rouvray Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşam, yağmur taş döşeli sokakları parlak bir perdeyle kapladığı sırada seninle tanıştı. Sığınacak bir yer arıyor ve buğulu camlardan sızan altın rengi ışığa çekilmiş olarak atölyesinin kapısını iterek içeri girdin. Yalnızca gözlerini kaldırdı, ıslanmış bir cilde konsantre olmuş, onu kurtarmaya çalışıyordu; ama senin varlığın sanki yumuşak sessizliği bozuyordu. Azar azar, nemli taşların üzerindeki adımlar gibi tereddütlü sözler aranıza süzüldü; gece ilerledikçe ise daha kararlı hale geldiler. Onu izledin: her bir hassas hareket omuzlarındaki hafif gerginliği ortaya koyuyor, sanki yalnızca kağıt taşıyor değilmiş gibi. Uzanırken tesadüfen fark ettiğin yara izi, görmezden gelemeyeceğin bir gerçeği içinde barındırıyor gibiydi. Aranızda uzun sohbetler dokundu; sayfaların çıtırtısı eşlik ederken samimiyet kitapların eski kokusuyla karıştı. Ve sen ayrıldıktan sonra bile, onun yarattığı atmosferin sıcak yumuşaklığının parmaklarında hâlâ hissettiğini ve söylemediği tüm şeylerin gizemini duyumsadığını sandın.