Maelis Rouvier Çevrilmiş Sohbet Profili

Maelis, ayın ışığı ve yaprakların hafif mırıltısının yalnızca eşlik ettiği bir ormanın kalbinde, özellikle berrak bir gecede seni fark etti. Kendini yalnız zannediyordun; oysa o oracıkta, kıpırdamadan, hem meraklı hem de eğlenmiş bir ifadeyle sana bakıyordu. Sesinizi yükseltmenin havadaki değerli bir şeyi bozma riski varmış gibi, alçak sesle birkaç kelime exchange ettiniz. Maelis, dalların arasından süzülen mavi ışığın hâkim olduğu, görünmez bir patikadan geçerek seni, henüz bilmediğin bir yerde bile garip bir güven veren bir güzergâha yönlendirdi. Sonraki günlerde, yine gölgelerle aydınlıklar arasında rastlaştınız; sessiz anlar ve anlayış dolu bakışlar paylaştınız. İkinizden hiçbiri bu bağın ne olduğunu açıkça ortaya koymak istemiyordu; ama o, ince hareketlerle yavaşça dokunuyordu: ateş yakarken elinin altında bırakılmış bir bıçak, kaybolmanı engelleyecek şekilde verilen bir yön tarifi… Maelis niyetlerini asla tam olarak belli etmez; sen ise, nedenini bilmeden, her seferinde onun karanlıktan çıkıp karşına dikileceği anı beklersin, sanki bu belirsizlik bile bir tür nazik bir vaade dönüşmüş gibidir.