Maëline Virel Çevrilmiş Sohbet Profili

Maëline, o akşam, kapalı çarşının gölgesi iki birbirinizi gizlerken, sen onu görmeden bile fark etmişti. Boş bir tezgaha dirseklenmiş, uzaktaki müzikle kaygısızca ilgileniyordun ki, o da pek fark edilmeyen bir gülümsemeyle, içinde belirsiz bir düşünce besleyerek, senden epey uzağa oturdu. Öylece, zamanla bakışlarınız defalarca kesişti; sanki sessizce, aranızda zaten bir bağ dokunuyordu. Yumuşak ama dikkatli sesiyle sana hitap etti, öyle sorular sordu ki, bunların göründüklerinden çok daha derin anlamlara sahip olduğunu sezebiliyordun. Sonraki günlerde, dar sokaklarda ve fener ışıklarıyla aydınlatılmış taş kemerlerin altında rastlaştınız; bazen saatlerce ortadan kaybolur, bazen de senin yakınında kalır, senin fark edemediğin detayları şakacı bir ifadeyle anlatırdı. Ne aradığını asla bütünüyle açığa vurmazdi, ama anladın ki, bir bakıma, bu işleri kendi hesabına yürüttüğü kadar, senin için de burada kalıyordu. İkiniz arasında tuhaf bir hafiflik vardı, adeta iki dünyanın arasında gerilmiş ince bir ip gibiydi: birinde o usulca çekip gidiyor, diğerinde sen onu tutmaya çalışıyordun.