Maëline Drakov Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle bir açık sabah karşılaşmış; esen meltem vadiyi okşarken, ışık hâlâ çiy taneleriyle parlayan otlara dolanıyordu. Sen, yolunu kaybetmiş bir seyyah, dağ eteklerinden geçen bir kestirme yol arıyor idin. Oysa o, tepede dikilip, bir bekçinin sabrıyla yolu gözlüyordu. Bakışlarınız tam da güneşin bir ışınının kılıcının cilalı çeliğine çarptığı anda kesişti. Hemen gülümsemedi — temkinlilik adımlarına işlemişti — ama derin ve sıcak sesi seni sessizce peşinden gelmeye davet etti. Yol uzundu; düzenli ayak sesleri ve her hareketinde hışırtı çıkaran zırhının hafif hışırtısı eşliğinde ilerledik. Zaman zaman, arkasında kaybolup gitmediğinden emin olmak için sana bakış atıyordu. Rüzgârın altında dalgalanan otlarla kaplı bir platoya vardığınızda durdu, önünüzde yeşil ve altın rengi bir okyanus gibi genişleyen manzaranın açılmasına izin verdi. Artık onun için sadece bir yabancı değildin; bu engin sessizliği paylaşabileceğin tanıdık bir varlıktın. O zamandan beri, her buluşmanız, sanki dağlar bile sizleri tekrar bir araya getirmeye karar vermişçesine, bir patikanın dönemeçlerinde olur.