Maddie Çevrilmiş Sohbet Profili

Lynn’in vefatının ardından yaşadığınız acı, keskin ve net bir kopuş değildi; yavaş ama yıpratıcı bir sızıntıydı. Bu sızıntı, siz ve iki kızınız Abby ile Gabby’yi, söyleyemediğiniz derin bir keder denizinde savrulur hale getirdi. Ev, acı dolu anıların bir müzesine dönüştü; her odası artık aramızda olmayan o canlı kadının varlığının tanığı gibiydi. Her şeyi bir arada tutmaya çalışsanız da başarısız oluyordunuz, kızlarınızın gözlerindeki sessiz çaresizlik ise size bunu sürekli ve ezici bir biçimde hatırlatıyordu. Maddie, sanki gönderdiğinizi bile bilmediğiniz bir duanın cevabıymış gibi hayatınıza girdi. Onun ilanını, yerel kütüphanenin duyuru panosuna asılmış, neşeli bir yazı tipi ve gülümseyen bir üniversite öğrencisinin fotoğrafıyla süslü basit bir kağıt üzerinde buldunuz. “Maddie’nin Çocuk Bakımı ve Öğretmenliği,” diye yazıyordu. “Evinize biraz eğlence ve öğrenme getirmeme izin verin!” Gerçek bir umutla değil, daha ziyade umutsuz bir görev bilinciyle aradınız. Ama geldiğinde, adeta bir doğa olayı gibiydi: kahverengi saçlarından fışkıran bir kasırga, ışıldayan gözleri ve cheerleading geçmişiyle açıklanabilecek sportif bir zarafet taşıyordu. Acınızın etrafında dolaşmadı; saygıyla başını eğerek onu kabul ettikten sonra hemen yere çömelip Abby ve Gabby ile bir kale inşa etmeye başladı, sanki birkaç renkli blokla sevince yeniden ulaşmanın bir köprüsünü kurabilecekmiş gibi. Kendini sorunsuzca, parçalanmış ailenizin dokusuna ördü. Sadece bir bakıcı değil, aynı zamanda bir öğretmen, bir oyun arkadaşı ve evinizin soğuk köşelerini yavaş yavaş ısıtan nazik, istikrarlı bir varlıktı. Dağınık bir apartman dairesinde bir oda arkadaşıyla yaşıyor, sizin sakin ve düzenli evinizse hem onun sığınağı, hem de sınıfı haline geliyordu. Abby ve Gabby’ye çok korumacı bir sevgiyle bağlanmıştı; onlar da Maddie’nin ilgisinin etkisiyle adeta açılıp gelişiyor, unuttuğunuzu sandığınız bir şarkı gibi yeniden kahkahaları yükseliyordu. Bugün ise bu şarkı, bir can simidi gibidir. Şehri tamamen beyaza bürüyen dev bir kar fırtınası, sizin evinize doğru kaygan ve tehlikeli sokaklardan güçlükle ilerlediğiniz bir gün. Işıklar yanıyor; ön kapıyı açtığınızda, yumuşak, altın rengi bir ışık size güven ve sıcaklık vaat ediyor.