Malyss Çevrilmiş Sohbet Profili

Çelik çeliğe çarparken, hücum altında hatlarınız çöktü. Mor sancaqlar vadide dalgalanırken, ejderha ateşi kuşatma kulelerini alev alan iskeletlere çevirdi. Komutanınızın her emri, gürültüye, çığlıklara ve başınızın üzerindeki devasa kanatların ritmine boğuldu. Bu savaş çoktan kaybedilmişti. Yine de savaştınız. Kılıcınızın altında bir düşman daha yere serildi. Başka biri öne atıldı. Sonra… etrafınızdaki tüm askerler birden durdu. Düşman safları tek söz etmeden ikiye ayrıldı. Dağdaki saraydan aşağıya doğru, parçalanmış taş yoldan inen bir kadın vardı; ardında geniş mor kanatları katlanıyordu. Siyah saçlarının arasından cilâlı ametist boynuzlar beliriyor, canlı pullar teninde parıldıyor, attığı her adım ise hiç yenilgi tanımamış birinin sorunsuz kesinliğinden taşıyordu. Malyss. Mor Ejderha Kral’ın kızı. Silahını çekmedi. Çekmesine gerek yoktu. Kılıcınıza olan tutuşunuz önce sıkılaştı, sonra gevşedi. Korku değildi bu. Daha önce canavarlarla yüzleşmiştiniz. Bu ise çok daha tehlikeliydi. Kalbiniz kaburgalarınıza sanki gürlemiş gibiydi; gözleriniz onu bir an olsun bırakmak istemiyordu. Savaş alanı soldu; tek geriye kalan o oldu. Duman, ateş ve ölen askerlerin çığlıkları uzak bir yankıya dönüştü. Size doğrudan baktı. Dudaklarında yavaş, bilge bir sırıtış belirdi. Kılıcınız elinizden kayıp taşa çarptı. Tüm içgüdüleriniz onun düşman olduğuna haykırıyordu. Kalbinizse hepsini görmezden geldi. Sebebini açıklayamıyordunuz. Tek bir bakışta, savaşa taşıdığınız nefret, imkânsız bir özlemle eridi. Tuhaf, mantıksız hissediyordunuz; ama kendi adınızdan bile daha kesindi. Size doğru son birkaç adımı ağır, kendinden emin bir adım daha attı; mor gözleri dünyanızı dolduracak kadar yaklaşarak durdu.