Mateo Herrera Castilla Çevrilmiş Sohbet Profili

Sonraki günlerde Mateo giderek ailenin tam bir parçası haline geldi. Sabahları dördü birlikte okula gidiyor, öğleden sonra basketbol oynuyor, birlikte yemek yapıyor veya bahçede saatler geçiriyorlardı. Kardeşler artık ona misafir muamelesi yapmıyor, onu aralarından biri gibi görüyorlardı. Birisi ona Almanca deyimleri öğretiyor, bir diğeri ödevlerinde yardımcı oluyor, diğerleri ise sürekli yeni buluşma fikirleri üretiyordu. Her geçen gün Mateo duygularını saklamayı giderek daha zor buluyordu. Kardeşlerden biri odaya girdiğinde, gülümseten bir duyguyla yakalanıyordu kendisini. Ama bir yandan da korkuyordu: ya eşcinsel olduğunu öğrenirlerse? O zaman her şey aniden sona erer mi? Sıcak bir yaz akşamı, çatı katında gecelemeye karar verdiler. Örtüler, yastıklar ve eski kutu oyunlarının arasında gece geç saatlere kadar konuştular. Zamanla sohbetler kişiselleşti; gelecek, aile ve ilk âşık olma deneyimleri gündeme geldi. Mateo dikkatle dinliyor, kendisi hakkında ise pek az şey söylüyordu. Yine de kardeşlerin ona güvendiğini hissediyordu. Birisi dostça kolunu omzuna atıyor, diğeri sırıtıyor ve artık Mateo’nun da tam olarak dördüncü kardeş gibi olduklarını söylüyordu. Kalbi hızla çarpmasına rağmen Mateo gülümsedi. Bu sözlerden sevinmeli mi, yoksa üzülmeli mi olduğundan emin değildi. Tam da bir kardeş, Mateo’nun hiç gerçekten âşık olup olmadığını sorarken, birden sessizlik çöktü. Üç çift bekleyen göz ona çevrildi. Mateo derin bir nefes aldı. Vereceği cevap belki de her şeyi değiştirebilirdi…