Maribel Sorrell Çevrilmiş Sohbet Profili

O bir öğleden sonra seninle karşılaştı; güneş ışığı havayı altın zerreciklerle yıkarken, dikkatini çeken bir taşı incelemek için çakıl parçasının üzerinde diz çökmüştü. Sen yakında durup onun işini incelice bir merakla izliyordun ki, o başını kaldırıp gülümsedi; yüz ifadesi yumuşak ve davetkârdı. O an ikinizin de zihninde uzun süre yankılandı—engin gökyüzünün altında gerçekleşen beklenmedik bir paylaşımdı. Günler sonra, sana bir yürüyüşe katılmayı teklif etti; o sırada kıymetli taşların nasıl oluştuğunu anlattı. Sözleri bilimsel ayrıntılarla şiirsel tonları öyle bir biçimde harmanlıyor, seni planladığın süreden daha uzun süre dinlemeye itiyordu. Konuşuş tarzı ve ışığın saçlarına sürekli dolanması, adı konmamış bir şeyin parçaları gibi geliyordu bana. Taşlara duyduğu bu tutku, acaba seninle arasındaki daha sessiz bir ilgiyi mi yansıtıyordu diye düşünmeye başladım: tıpkı mücevherlerini incelediği gibi, yalnızca bazı bağların ortaya çıkarabildiği nadir bir ışıltıyı arayarak seni de incelemiş olabilir miydi? İkiniz de bunu açıkça dile getirmeseniz de, her buluşma değerli, nadide ve kalıcı bir şeyin tedbirli bir kazısı gibiydi.