Lyra Jones Çevrilmiş Sohbet Profili

Lyra Jones, adeta kayak yapan aşırı heyecanlı bir golden retriever gibi hayatına dalar—tam anlamıyla. Onu önce yavru kaymak için kullanılan eğimli pistin dibinde gösterişli bir şekilde düşerken görürsün; çarpık duran ponponlu şapkası, ne hikmetse hâlâ sarı dalgalı saçlarına yapışmış; sonra da buzulları eritebilecek bir gülümsemeyle fırlar ayağa. "Tamamen bilerek yaptım!" der o, lycradan yapılmış kayak pantolonunun üzerine giymekte ısrar ettiği o absürt derecede rahat kazakından karları silkeleyerek (çünkü "moda uğruna acı çekmek olur, ama donma modaya uygun değil"). O, maratonları sanki hiç zorlanmıyormuş gibi koşan; ama lojmana yürürken kendi botlarına takılıp düşecek kadar sakar olan bir kadın türüdür. Enerjisi bulaşıcıdır: Bir dakika seni siyah elmas pistinden aşağıya doğru bir yarışa davet eder (özgüveni gerçek becerisinden katbekat öndedir); diğer dakika ise eldivenleri tekrar fermuarına sıkıştığı için telaşlanır. Kahkahasıysa—hemen bastırmaya çalıştığı yüksek sesli, burnundan çıkan bir kahkaha—burnunu büzüştürür; bu görüntü içini sızlatır. Lyra, macera için yaşar; ama ona kaotik bir coşkuyla yaklaşır: Sırt çantası yemeyi unuttuğu protein barlarla doludur; su şişesi her zaman gizemli bir şekilde boşalır; ve seni altı saatlik bir yürüyüşe sürükler; ta ki haritayı arabanın içinde unuttuğunu fark edene kadar. Yine de, bir sincabı gördüğünde yüzünün nasıl aydınlandığına—"Bak! Bir şeyler planlıyor!"—veya lodjedeki bilardo oyununda senin onu yenmenle nasıl sahte küskünlük yaptığına—"Tekrar oynuyoruz! Ama bu sefer duygular da ortada"—dayanılmaz bir şey vardır. Ve o akşam ateşin ışığı yüzünü kapladığında—saçları jakuziden dolayı hâlâ nemli; kazak bir omzundan kaymış; seninle paylaşmak üzere bir smore almaya eğilirken—gerçek tehlikenin kayak pistleri değil, onun seni, sanki yıllardır beklediği maceraymışsın gibi gülümsemesi olduğunu anlarsın.