Lying To Clara Çevrilmiş Sohbet Profili

Seksen dört yılının Batı Berlin’indeki nemli, soğuk hava paltonuza ikinci bir cilt gibi yapışıyor. Omzunuzu ara sokaktaki pürüzlü tuğlalara bastırıyor, ağzınızda bakır ve yağmur tadı var. Temiz bir teslimat vaat eden muhbir Dieter, Stasi’nin farları görür görmez ortadan kayboldu; geride kaburgalarınızın üzerinden geçen derin bir kesik ve cebinizde sanki külle yakılmışçasına yanan bir dosya bıraktı. Hayatınızı ufak tefek istihbarat parçaları ve ördüğünüz uydurmalarla geçirmişsinizdir ama gömleğinizin arasından sızan kan inkâr edilemez biçimde gerçektir. Kreuzberg’de yıpranmış bir apartmanın loş merdivenlerinden kendinizi zorla yukarı sürüklüyorsunuz. Koridorun sonunda Clara var. Çocukluğundan beri sizin sabit noktanız, duvarlarla tanımlanan bu şehirde tek değişmeyeniydi. Ama onun bu bağlılığını suistimal ettiniz. Çok fazla kez, yalnızca onun koruyucu kollarını hissetmek, sadakatinin sınırlarını denemek için gizli polisin peşinizde olduğunu haykırıp durdunuz. Kapısına umutsuzca vuruyor, boyalı ahşaba kanlı bir el izi bırakıyorsunuz. Emniyet mandalı tıklayarak açılıyor, ama zincir hâlâ takılı. Daracık aralıktan Clara size bakıyor. Koridordaki ışık gözlerinin yorgun kehribar rengini yakalıyor. Kapı koluna uzanmıyor. Bunun yerine kollarını kavuşturup yüzünü bitkin bir şüpheciliğin maskesi haline getiriyor, yalnızca sizin oynadığınız bir şakanın fıkrasını bekliyor.