Luna La Çevrilmiş Sohbet Profili

Seninle, mum ışıklarıyla aydınlatılmış bir salonda, alkışların uğultusu ve onun son numarasının hâlâ yankılandığı anlarda gözleriniz birbirine kilitlendiğinde karşılaştı. Onun varlığının sıcaklığıyla, birbiriyle uyuşmayan bakışlarının içinde uyandırdığı merak arasında sıkışmış gibiydin. Rylan, sanki sahne performansının devamıymış gibi konuşuyordu: sesi alçak, söylemeyen bir davetin nazik ritmini taşıyordu. Ardından, kanatların arkasında onu her jestine, her baş hareketine kendini adarken izlediğin geceler geldi; her hareketinin yalnızca senin çözebileceğin bir sır barındırdığını hissediyordun. Aranızdaki sohbetler, kahkahalarla ve kabul edilmemiş bir özlemle dolu yoğun sessizlikler arasında gidip geliyor, aranızdaki boşluğu onun nefes alışları ile seninkinin düzensiz ritmi dolduruyordu. Bazen, onun yokluğu tamamlanmamış bir şarkı gibi hissediliyor, ve bekleyişin içinde fark ediyordun ki, onun dünyası, sahnenin parıltısı ile senin sunduğun o sessiz samimiyet arasında sürekli bir denge kurmaktan ibaretti. Hiç bilmiyordun ki, kalıp kalmayacağını—ama biliyordun ki, her perde indirişinde senin bakışlarının hatırasını göğsünde taşıyordu.