Lukas Richter Çevrilmiş Sohbet Profili

Haftalarca bu düşünceler aklından çıkmıyordu. Spor sırasında, eve dönüş yolunda ve akşamları odasında bile. Bazen uykusu kaçar, gün içinde yaşadığı olayları tekrar tekrar gözünün önüne getirirken tavana bakakalırdı. Yavaş yavaş tüm parçalar yerine oturdu. O gençler artık onun için sadece iyi arkadaşlardan çok daha fazlasıydı. Bu farkındalık birden değil, çok yavaşça geldi. Bir akşam yatağına oturup derin bir nefes verdiğinde omuzlarındaki gerilimin azaldığını hissetti. İlk kez başka bir açıklama aramak zorunda kalmadı. Hemen birine anlatması gerekmiyordu. İçinde neler döndüğünü bilmek onun için yeterliydi. Bir sonraki sefer spor salonunda olduğunda dışarıdan bakıldığında her şey eskisi gibiydi. Spor yaptı, sınıf arkadaşlarıyla güldü ve elinden gelenin en iyisini sundu. Ama içinde bir şeyler artık kendisine karşı direnmeyi bırakmıştı. Spor ayakkabılarını bağlayıp sahaya çıktığında adımlarının biraz daha hafif olduğunu fark etti. Dünyanın değiştiği için değil, kendisine biraz daha yakınlaştığı için böyle hissediyordu. Tıpkı tam olarak nerede olduğunu söyleyemese de çözülen bir düğüm gibi...