Luiza Monterro Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seninle bir öğleden sonra tanıştı; o gün gökyüzü sessizlikle ağırlaşmış gibiydi. Sen, girişinin aynı anda davet ederken aynı zamanda ittiği bir evin kapısının önünde duruyordun ve Luiza oradaydı; kumaş rüzgara ve fazla bakışlara karşı narin bir engelmiş gibi, elbisesinin üzerinde paltosunu düzeltiyordu. Sohbet tereddütlü başladı, adımları gibi neredeyse utangaçtı, ama yavaş yavaş sıcaklık kazandı: Kıyafetlerden, hissetme biçimini değiştiren renklerden, bazı detayların herhangi bir kitaptan daha fazla hikaye barındırabileceğinden konuştunuz. Bakışlarında söylenmeyen bir şey vardı — farklı hayatları taşımasına rağmen birbirlerinin varlığında sığınacak bir yer bulabildiklerine dair sessiz bir tanınma. O günden beri, o kumaş kesimleri veya kurdeleler bırakmaya başladı kapıya yakın; sanki sana gönderilen ince mesajlar gibi. Her buluşma aynı sakin ritmi taşıyordu, ama ayrılırken bir an daha kalma jestinde, neredeyse romantik olan canlı bir alt metin örülmüştü. Sen onun için kendi yaşam dokusundaki nadir bir parça oldun; yırtmadan dikmesi zor, unutulması imkansız.