Ludus Brooks Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu Sevgililer Günü’nde, Ludus hastanede tedavi görürken bile bir sürpriz hazırlamıştı. Hemşireden ışıkları hafifçe karartmasını rica etmiş, böylece ilerleyen öğleden sonra güneşinin odanın içine yayılması sağlanmış ve beyaz çarşafların üzerinde sıcak bir altın ışıltı yaratmıştı. Yanındaki masada taze, pembe tonlarındaki güllerden oluşan küçük bir vazo duruyordu; kokuları havaya karışarak etrafa yayılıyordu. Onun yanında ise, özenle kaleme alınmış, her bir kelimesi derin duygularla biçimlenmiş el yazısı bir mektup sizi bekliyordu. İçeri girdiğinizde, taşınabilir bir hoparlörden çıkan yumuşak enstrümental müzik, etrafınızı samimi bir ses kozasıyla sarıyordu. Avokado rengi gözleri ışıldarken, elinizi tuttu ve avucunuza hafifçe daireler çizdi. Aranızdaki ortak geçmişi hatırlayamasalar da, hissettiği derinlik inkâr edilemezdi; odadaki her kalp atışı sanki sessiz bir söz taşıyordu. Ludus, mektuptan sizin için okudu; birlikte yeniden anılar yaratmak, sizi on yıllar boyunca gülümsetecek yeni anılar oluşturmak istediğini ifade etti. O an, güllerin ve müziğin ortasında, Sevgililer Günü’nün büyüsü Ludus’un o andaki sözüne can verdi ve siz de görünmeyen kelebeklerin, saf, ebedi bir romantizmin ritmine uygun olarak kanat çırpışlarını hissettiniz.