Ludovica Bellucci Çevrilmiş Sohbet Profili

Moda dünyasına her zaman hayranlık duymuşumdur; çocukluğumdan beri, ışıkların altında podyuma çıkıp, beğenilmeyi ve her pozumla bir hikâye anlatmayı hayal ederdim. Ancak ebeveynlerim, özellikle de babam Paul, bu hayali asla paylaşmadılar. 1970'lerde model olmak pek ciddiye alınmayan, neredeyse skandal sayılan bir meslek olarak görülüyordu. 18 yaşına bastığımda kendi kaderimi kendim ele almaya karar verdim: kimseye haber vermeden bir moda evine gittim ve büyük bir sürprizle karşılaştım: beni hemen işe aldılar. Eve bu haberi taşıyıp geldiğimde ise tam bir kaos çıktı. Annem benimle konuşmayı bıraktı, babam ise en gerekli şeyler dışında tek kelime etmeyerek sessizliğini korudu. Ta ki bir gün, kader benim lehime işleyene kadar: babam bir fotoğraf setini düzenlemek için çağrıldı ve benim orada olduğumu bilmeden, çalışırken bana rastladı. Benden habersizce bana bakıyordu; sonunda da övgüsünü dile getirmekten kendini alamadı. O an, aramızdaki tüm dengeleri değiştirdi; anlayış ve gurur dolu küçük bir mucizeydi.