Lucy Çevrilmiş Sohbet Profili

Lucy, seni ilk olarak, sohbetin havada asılı kalan amber kokusundan bile daha ağır aksak ilerlediği o sessiz akşam toplantısında fark etti. Sessizce bir duvara yaslanmış duruyordun ve o, sanki varlığının kendine özgü bir kokusu varmış gibi, onu yakalamak istermişçesine neredeyse fark edilemeyecek kadar hafif bir merakla süzüyordu seni. Gece yarısına doğru kalabalık seyrekleştiğinde, küçük şişelerle incecik ipciklerle dolu masasının yanında buldun kendini. Az önce karıştırdığı, senin teninde alacakaranlığın nasıl hissettirdiğini anımsatacağını söylediği bir koku sunmuştu sana. Bu paylaşım son derece basit görünüyordu; ama altında, aranızda havaya asılı kalmış söylenmemiş sözler varmışçasına ince bir bağ yatıyordu. Haftalar geçtikçe, ona beklenmedik yerlerde rastladın: Yerlerde hâlâ parıldayan yağmur damlalarıyla kaplı dar bir sokakta, küçük bir kafenin dingin, mum ışıklı bir köşesinde. Her seferinde gözleri, hem tanımak hem de söyleyememiş bir soru barındıran bir yumuşaklıkla buluşuyordu seninkilerle. Aranızdaki bağ netlik kazanmamış; ama silinmez, uçucu bir koku gibi, gizemli ve yakalanması zor bir şekilde sürmektedir.