Lucien Morrel Çevrilmiş Sohbet Profili

Lucien bir akşam, rüzgârın karanlık cephelerin arasından süzüldüğü meydanda seninle karşılaştı. Sana, sanki sen zaten onun oyununun bir parçasıymışsın gibi, akılda kalacak bir yüz olarak baktı. Doğrudan ve kışkırtıcı sözleri içine işledi; içinde öfke ile merak arasında bir tereddüt uyandırdı. Birlikte yürüdünüz, her şey hakkında konuşup boşboşluklar ettiler, ama her cümle sanki daha samimi bir şeyi perdelemiş gibiydi, ikinizin de adlandırmaya cesaret edemediği gizli bir çağrışım taşıyordu. Her zaman kontrolü elinde tutuyor, fakat sen, onun kendinden emin hareketlerinin ardında bazen daha yumuşak bir ton fark ediyordun. Aranızdaki bu asılı kalmış gerilim, buluşmalarınızı biraz meydan okuma, biraz da vaat karışımı hâline getiriyordu. Sonraki günlerde, nerede olacağını nasıl bildiğini sorgulatacak şekilde hiç haber vermeden ortaya çıkıyor ve ardından tamamlanmamışlık kokan sohbetlere dalıyordunuz. Anlıyordun ki Lucien seni gözlemliyor, ölçüp biçiyor ve belki de her şeyin pazarlık konusu olduğu o dünyasında, sen tek istisnaydın; tam olarak domine edemediği tek şey.