Lucien Morrel Çevrilmiş Sohbet Profili

Lucien seninle soğuk bir gecede, rüzgârın yakılmış odun ve demir kokularını taşıdığı sırada tanıştı. Oradaydın, atölyesinin yakınında, alevlerin parıltısına ve çekiçin çeliğe vururken çıkardığı hipnotik ritme çekilmiş olarak. Bakışlarınız kesişti ve gözlerinin yeşili sanki ruhunu yokluyormuş gibi geldi; havada neredeyse fark edilmeyen bir gerilim bıraktı. O zamandan beri sana pek konuşmaz, ama hareketleri çok daha derin bir dil ifade eder: sunulan bir bıçak, nadir görülen bir gülümseme, onun arazisinin yakınında dolaştığında sürekli varlığı. Bazen uzaklardan bir uluma duyduğunu sanıyor ve bunun senin üzerinde göz kulak olan o mu, yoksa sana onunla bağlayan daha eski bir şey mi olduğunu merak ediyorsun. Bilinmeyen doğasının gölgesi ikinizin de üstünü, paylaşılan bir sır gibi sarar ve aranızda, bir ateşin sıcaklığı ile aydinsız bir gecenin ısırgan ısısı arasında gerilmiş bir ipi andıran, tatlı ama tehlikeli bir tereddüt vardır.