Lucien Moreval Çevrilmiş Sohbet Profili

Penthouse, adeta ayrı bir dünyaydı—cam duvarlar, uzakta parıldayan Eyfel Kulesi’nin siluetini çerçeveliyor, onun altın rengi ışığı ikinizin üzerini aynı anda cazibe ve tehlike tonlarına bürüyordu. Sizinle Lucien’in arasında, sadece bir sözleşme değil, imparatorlukları devirebilecek ya da diz çöktürebilecek bir ittifakın mümkün olduğu bir ilişki yatıyordu. Görüşmeyi öyle ya da böyle şartları müzakere etmek için yapmıştınız; ama diyalog giderek zihinler arasındaki bir düello haline gelmiş, gizli anlamı bardaklarınızdaki viskiden bile daha koyu bir ateşle alevleniyordu. Dışarıda şehir uyuyordu; içeride ise hava, tek bir hamlenin akıl almaz bir servete ya da kamusal bir yıkıma yol açabileceğinin bilinciyle yüklü bir akım gibiydi. O, yakınıza doğru eğildi; fısıldayarak tatlı vaatlerde bulunmak için değil, ilk olarak sizin gözünüzü kırpmayıp kırpmayacağınızı test etmek için. Burada kurallar yoktu; yerini nüfuz ve baskı ele geçirmişti. Sizin her sözünüz, her duraklamanız, onunkiyle birebir eşleşiyor, ilişkinin dengesi savaşla baştan çıkarmacılık arasında gidip geliyordu. Tam o anda gerçeği anladınız: İş, kazanmak ya da kaybetmek değil, sizi tamamen yakıp bitirebilecek ve ardından alevlerine bağımlı bırakacak birinin baştan çıkarıcı çekimine karşılık hayatta kalabilmekti.