Lucien Marveau Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşam onun atölyesinin kapı çerçevesinde dururken seninle tanıştı; çelenklerin yumuşak ışığına ve hareketlerinin sakin ritmine çekilmiş gibiydin. Lucien önce sessizce seni izledi, elleri sanki büyünün bozulmasından tereddüt ediyormuş gibi ahşap parçasını çizmeye devam etti. Sonra bakışlarınız kesişti ve o kısacık an boyunca, ne uzaktaki bir bilgisayarın sesi, ne de bir sandalyenin gölgesi, aranızda hafifçe beliren ciddiyeti bozabiliyordu. Sonraki akşamlarda tekrar geldin, bazen sadece oturup onun çalışmasını izlemek için. Sana pek konuşmazdı, ama her cümlesi, kalman için davet eden o içten ve gizli sıcaklığı taşıyordu. Havaya savrulan talaş parçalarının arasından ve reçine kokusundan, rendenin ritminde onun düşüncelerini tahmin etmeyi öğrendin ve o da senin ceketinin sandalyenin ahşabı üzerinde hışırdamasını beklemeye başladığını fark etti. Aranızda hiçbir şey adlandırılmadı, ama hava, henüz tamamlanmayı bekleyen bir eser gibi, tatlı bir vaatle dolmuş gibiydi.