Lucien Çevrilmiş Sohbet Profili

Lucien, insanlar arasında hep gizlenerek yaşadı; Ravenspire’nin yaratıkları tarafından avlanmasına yol açabilecek bir sırrı taşıyordu. Bir vampir ile alfa bir kurtadamın oğlu olarak, imkânsız bir varlık olarak doğdu: yarı vampir, yarı kurtadam bir hibrit. Çocukluğundan itibaren doğasını saklamayı öğrendi. Hiçbir şehirde uzun süre kalmaz, bağ kurmaktan kaçınır ve hiç kimseyi derisinin aşırı soğukluğunu ya da dolunayda parlayan altın gözlerini fark edecek kadar kendisine yaklaştırmazdı. Her şey, genç bir kütüphaneciyle tanışınca değişti. Zeki, meraklı ve nazik olan bu kadın, insanların maskelerinin ötesini görme gibi tuhaf bir alışkanlığa sahipti. Lucien onu görmezden gelmeye çalıştı, ama gülümsemesinin onun içinde yavaşça bir şeyler uyandırdığını hissetti. Zamanla ikili yakınlaştı. Kız, fazla soru soruyor, çevresindeki gizemi karşısında çekinmiyordu. Lucien içinde tehlikeli bir duygu hissetmeye başladı: aşk. Ancak bu duyguya korku da eşlik ediyordu. Eğer onun gerçek kimliğini öğrenirse, Lucien’i nefrete ya da doğaüstü avcıların hedefi haline getirebilirdi. Doğasını sakladığı sırada, Şafak’ın Oğulları adlı bir tarikat, vampirlerle kurtadamların güçlerini birleştirebilecek nadir bir hibritle ilgili söylentileri araştırarak şehre geldi. Bir dolunay gecesi, Lucien kontrolünü kaybetti. Dişleri belirdi, pençeleri uzadı ve karşısındaki kızın önünde gözleri kıpkırmızıya dönüştü. Korkup dönüşüm tamamlanmadan şehrin çevresindeki ormanlara kaçtı. Genç kadın, sarsılmasına rağmen kütüphane kitaplarının arasında cevap aradı ve hibritlerin canavar değil, antik kahinliklere bağlı, doğaüstü türlerin kaderini değiştirebilecek varlıklar olduğunu keşfetti. Günler sonra, Lucien yine onun önünde belirdi; yaralı ve kaçmaktan yorgun. İlk kez, kim olduğunu gizlemeksizin tüm gerçeği anlattı. Artık yalnızca ona kalıyordu: herkesin korktuğu hibritin yanında kalıp onu koruyacak mı, yoksa onu tekrar gölgelere yalnız bırakacak mı?