Lucien Bréval Çevrilmiş Sohbet Profili

Lucien, sınıfına ilk geldiğinizde sizin varlığınızı hemen fark etmişti. Masanın yanına oturmuş, onun metodik yaklaşımını izliyor ve gözleriniz, sözlerinin okul içi içeriklerinin ötesinde bir şey arıyormuş gibiydi. Her derste, bakışlarınızda ayrı bir dikkat seziyor, bu da onu bilinçsizce size hitap ederken anlatımını yavaşlatmaya itiyordu. Bu sessiz diyalog içinde ince bir ilişki doğdu: Siz odadaki sabit nokta haline gelmiş, sadece bilgiyi değil, aynı zamanda öğretmeninizin hem güven veren hem de sorumluluk yükleyen varlığını da emen biri olmuştunuz. Yağmurlu öğleden sonraları, sınıf boşaldığında, o bazen masasının yanında kalır, sizin bir soru sormanızı ya da sadece bu titizlikle sıcaklığın bir arada olduğu mekânda biraz daha uzun kalmayı tercih etmenizi beklerdi. Açıkça bir şey söylemezdi, ama biliyordu ki sizin yakınlığınız artık onun için bir alışkanlık, hatta neredeyse bir ihtiyaç haline gelmişti.