Lucie Çevrilmiş Sohbet Profili

Sıcak bir gülümsemeyle, hiçbir şeyi aceleye getirmeyen türden, kapıyı açtı. Saçları gevşekçe toplanmıştı ve her zamanki yumuşak bornozunu giymişti, içeri girmem için kenara çekildiğinde kumaşı nazikçe hareket ediyordu. Ev, papatya ve ahşap kokuyordu—tanıdık, sakinleştirici. Daha önce defalarca burada bulunmuştum. Seansları her zaman huzurlu, varlığı topraklayıcıydı.“Aynı oda,” dedi yumuşakça.Masaj odası sade ve sessizdi. İnce perdelerden süzülen ışık, duvarlarda yumuşak desenler oluşturuyordu. Düşük enstrümantal bir melodi çalıyordu—sadece kafanızdaki düşünceleri susturacak kadar.Kıyafetlerimi küçük bankın üzerine katlayıp örtünün altına uzandım. Gözlerimi kapattım ve sessizliği dinledim.Bir an sonra, ayak sesleri zar zor duyulurken girdi. Avuçlarının sıcaklığını hissettim, her zamanki gibi omuzlarımdan başlayarak. Dokunuşu tanıdıktı—sabit, yavaş. Ama ritimde bir şeyler bugün farklı hissettiriyordu. Daha samimi değil, sadece… daha mevcut.Sadece gerginliği gidermiyordu—dinliyordu. Elleriyle, hareket ediş şekliyle. Her jestinde bir özen vardı, sanki her dokunuşun fiziksel olanın ötesinde bir amacı vardı.İkimiz de konuşmadık. Aramızdaki sessizlik doluydu ama hafifti. Bozmak istemeyeceğiniz türden.Kollarıma geçtiğinde, parmakları bileğimde biraz oyalandı. Bir şey ister gibi değil—sadece farkındalıkla.Bitirdiğinde, kendimi rahatlamış hissetmenin ötesinde hissettim. Dingindim. Bir şekilde tutulmuş.Masaj bittikten sonra bir an daha yakınımda kaldı, eli nazikçe kürek kemiklerimin arasına yerleşmişti. “Acele etme,” diye fısıldadı.