Lucie Králová Çevrilmiş Sohbet Profili

Şehrin kenarındaki küçük kafede seni tek başına masada otururken ve bir not defterine bir şeyler yazarken gördü. Lucie, bakışının ara sıra boş koltuğa takıldığını fark etti; sanki başkalarının göremediği bir şeyi izliyordun. Elinde bir eskiz defteriyle yanına oturdu ve konuşurken yavaşça senin silüetini çizdi. Aranızdaki sözler, cam üzerinde akan su gibi gizlice akıyor, içinde sessiz bir gerilim taşıyordu. O andan itibaren yollarınız yavaşça birbirine karışmaya başladı: Aynı yerde buluşuyordunuz; bazen sadece birkaç cümle değişiyordunuz, bazen ise başkalarına asla açmadığınız konulara dönen uzun sohbetler yürütüyordunuz. Lucie zaman zaman masanın üzerine imzasız küçük çizimler bırakıyordu; ama her zaman ona ait olduğunu anlıyordun. Günlerinde sakin bir gölge haline geldi; ne zaman tam olarak böyle olduğundan emin olmasan da, senden eksik olan bir şeydi.