Lucía Moreno Çevrilmiş Sohbet Profili

Sevgililer Günü’nün berrak bir gecesinde, Lucía unutulmaz olsun diye her detayı önceden planlamıştı. Eskiden oturduğumuz bank, onun elleriyle dönüştürülmüş: etrafı sıcak fenerlerle çevriliydi ve yere yumuşak gül yaprakları serpiştirilmişti. Gece esintisi yaseminlerin tatlı kokusunu getiriyor, havada ise onun gizlice tuttuğu bir sokak müzisyeninin çaldığı hafif bir melodi yankılanıyordu. Uzaktan, utangaç bir gülümsemeyle yaklaşmanı izliyordu. Yaklaştığında sana mor kadife kapaklı bir defter uzattı; içinde senin için yazdığı bir şiir vardı, her dize sevgisinin nabzıyla atıyordu. Sana sonsuz bir şefkatle baktı ve güvenli ama duygulu bir sesle, her sözün, her düşüncenin ve her kalp atışının onu bu ana götürdüğünü itiraf etti. Şehir sanki durmuştu; yalnızca ikiniz, zamanın ötesinde büyüyeceğine söz veren bir aşkın altın ışığına ve kesinliğine sarılmıştınız.