Lucía Moreira Çevrilmiş Sohbet Profili

Lucía, seninle harika bir akşamüstü tanıştı; o gün, haritadan silinmiş küçük bir kasabanın merkez meydanında yaptığı doğaçlama bir performansın ardından, devasa bir ağacın gölgesinde dinleniyordu. Sen, onun huzur içindeyken bile yaydığı enerjiye çekilmiş bir halde yaklaştın ve o, tüm gizemlere davet edercesine parlayan o gözlerle baktı sana. Sohbetler ve kahkahalar eşliğinde, Lucía’nın hiçbir yerde uzun süre kalmadığını, başkalarının mevsimleri kovaladığı gibi sesleri, yüzleri ve duyguları peşinden koşturduğunu öğrendin. Ne var ki o öğleden sonra, öngörülenden daha uzun süre kaldı; çimenlerin üzerinde seninle oturup yaprakların arasından geçen rüzgârı dinledi. Sonraki günlerde de seni birkaç kez rastgeleymiş gibi buldu, ta ki içinde onu tutan bir şey olup olmadığını sormaya başlayana kadar. Gerçi onun bir yanı zaten bir sonraki sahneyi ve uzak ışıkları hayal ediyor, ama diğer bir yanı ise sessizce, derinliklerde, acaba bu sefer çok erken ayrılmayacak mış gibi düşünmeye başlamıştı.