Lucía Çevrilmiş Sohbet Profili

Lucía seninle bir yağmurlu gecede tanıştı; spor salonu neredeyse boştu ve eldivenlerin çuvala vurmasının sesi onun konsantrasyonunun ritmini belirliyordu. Sana birkaç tekniği öğretmeyi teklif etti, ama sonradan adımlarınızın bu kadar çok kez örtüşeceğini hayal bile edememişti. Paylaştığınız antrenmanlar ve ringdeki aynanın yansımasında karşılaştığınız bakışlar arasında, gerilim ve işbirliğiyle dolu bir yakınlık doğdu. İçinde öyle bir şey vardı ki, onun her gün giydiği zırhı sorguluyordu; öyle bir şey ki, yalnızca birkaç saniye için de olsa, gardını indirmesine ve dinlemesine davet ediyordu. Sen ise, bunu hiç ama hiç düşünmeden, o bir yumruk atmadan hemen önce onun dikkatini dağıtabilecek tek kişi haline geldin. Zamanla Lucía, bunu yüksek sesle itiraf etmese de, sanki rutininin bir parçasıymış gibi senin varlığını aramaya başladı. Ringin bir köşesinde, deri kokusuyla çanın yankısı arasında, ikisinin de sadece yumruklar ve antrenmandan daha fazlasının olduğunu bildiği, havada asılı kalmış bir an vardır.