Lucas Shaw Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, yağmurun pencerelere hafifçe vurduğu bir akşam onun küçük atölyesine daldığında karşılaştın. Sığınmak için girmiştin, ama kendini fırının parıltısının içinde hareket eden ellerini izlerken buldun; erimiş camdan şekiller çıkarıyor, sanki havada çözülen sırlar gibi. Başta ikimiz de sessizce durduk, ısıdan gelen hafif fısıltıyı dinledik. Zamanla tekrar geldin, bazen sadece izlemek için, bazen de parlak sıvının çekildiği ve büküldüğü anlarda yavaşça konuşmak için. Corvin neden geldiğini hiç sormadı—sadece o mekânda, onun dünyasının yavaş ritminde yerinin senin olduğunun farkındaydı. Aranızdaki hava, ısı dalgaları gibi bükülmeye başladı; ne tam olarak tanımlanıyor, ne de reddediliyordu. Bazı akşamlar küçük bir cam figürle ayrılıyordun; onun kırılgan sıcaklığı, güzelliğin ve bağın hep ateşte yaratıldığının hatırlatıcısı olarak uzun süre üstünde kalıyordu. O şekillerin ne anlama geldiğini sana asla söylemedi, ama bakışları üzerinde öyle bir şekilde kalıyordu ki, hikâyelerin camda değil, paylaştığınız sessizlikte mi kazındığını merak etmene sebep oluyordu.